خرخرکردن هنگام خواب ، مهمترين تظاهر وقفه تنفسي يا آپنه است ، به اين معنا که پس از خرخر ، فرد براي چند لحظه دچار وقفه تنفسي مي شود. آنچه ، اگر ادامه پيدا کند ، بسيار خطرآفرين خواهد شد.

اما اگر بخواهيم درباره علتهاي خرخر صحبت کنيم ، بايد بگوييم شايع ترين علت خرخر ، بزرگي لوزه ها يا آدنوئيد (همان که عموم مردم آن را به نام لوزه سوم مي شناسند) است . در عين حال که عوامل ديگري مثل گرفتگي بيني ، انحراف تيغه بيني ، پوليپ و بزرگ شدن شاخک هاي بيني ، سينوزيت هاي مزمن ، آلرژي ، بلندبودن کام نرم ، افزايش بيش از حد وزن ، مصرف داروهاي آنتي هيستامين و داروهاي آرامبخش و خواب آور که باعث شل شدن عضلات حلق مي شوند، مي توانند از عواملي باشند که فرد را مستعد آپنه مي کنند.

خرخر ، اگرچه خود به تنهايي خطرناک نيست ، اما مي تواند عوارضي خطرناک داشته باشد. ايجاد تغييرات شخصيتي و رفتاري گاه موجب پرخاشگري و بي حوصلگي در فرد مي شود. در کودکان ، خرخر با علايمي مثل کم اشتهايي ، شب ادراري ، کاهش وزن و رشد نامناسب همراه است . همچنين ، وجود خرخر و آپنه افراد را مستعد فشارخون مي کند. افزايش اختلالات ريتم قلب در خواب به علت کمبود اکسيژن هم باعث مرگهاي ناگهاني بهنگام خواب مي شود.

اما درباره درمان خرخر: روشهاي درمان براساس علتهاي آن متفاوت است . افرادي که به خرخر خفيف مبتلا هستند و وزن بالايي دارند ، بايد از طريق رژيم غذايي و پياده روي وزن خود را کاهش دهند. همچنين بايد از مصرف داروهايي مانند ديازپام ، آنتي هيستامين ها و ساير داروهايي که اثر خواب آور دارند خودداري کنند. اين افراد بايد از خوابيدن به پشت خودداري کنند و بيشتر به پهلو بخوابند. همچنين پيش از خواب از خوردن غذاهاي سنگين پرهيز کنند.